Konijnenopvang BunnyKaj

Ben ik geschikt «


Ben ik geschikt?

Misschien een vreemde titel voor dit hoofdstukje … je kunt denken: is een konijn een geschikt huisdier voor mij? Maar wij hebben het omgedraaid: ben jij een geschikte “baas” voor een konijn? Nu is dit voor de verandering vanuit het dier geredeneerd. Hier zullen een aantal mensen misschien terugdeinzen en denken”: “dat bepaal ik zelf wel!” Toch willen we, om teleurstelling te voorkomen en vooral om te vermijden dat konijnen een triest, eenzaam lot wacht, wat meer vertellen over het hebben van konijnen. Er bestaan – we zeiden het al eerder – veel misverstanden over.

Konijnen zijn goedkoop in de winkel en soms zelfs gratis te krijgen van iemand die van een nestje af moet … helaas bestaat in onze omgeving zelfs de – ons inziens verkeerde – traditie om een konijn te verloten of als prijs cadeau te geven …. De prijs hoeft dus geen belemmering te zijn.  Eén van onze vrijwilligers zei eens: “Een konijn zou groot geboren moeten worden en geleidelijk kleiner moeten worden met de maanden-jaren … de trouwe bezitter krijgt dan een steeds vertederender dier”. Maar helaas voor de konijnen (en andere diersoorten, trouwens), ze beginnen lief, pluizig en handzaam klein, maar ze worden met 5-6 maanden groot en ook geslachtsrijp … met alle gevolgen van dien

Hier is tenminste ruimte … nu nog een vaste ren eraan …

” Voor de Kinderen ” ?

Neem nooit konijnen ‘voor de kinderen’ (we gaan niet uit van 1, dat is achterhaald). De reden van afstand-doen is in 80% van de gevallen de naieve uitspraak “ze kijken er niet meer naar om”, “het arme dier krijgt weinig tot geen aandacht”. Ja, dat kunnen we u al van te voren vertellen. Van een kind kan je niet verwachten dat het 8-12 jaar kan overzien. En ook niet dat het al die tijd de discipline opbrengt om het hok schoon te maken en de konijnen aandacht te geven. Daarvoor zijn de andere verlokkingen in deze tijd te groot. We gaan er vanuit dat de ouders het hebben van konijnen leuk vinden, en dat zij ook als de kinderen er geen animo meer voor op kunnen brengen, zullen tonen wat het is om verantwoordelijkheid op te brengen voor een mede-schepsel, hopelijk ook inmiddels tot gezinslid geworden. En zulke dieren doe je dan niet weg, alsof het kapot speelgoed is, of geleased? Maar ouders vinden het oh zo moeilijk om NEE te zeggen. Zeg je A, dan zeg je B, dat is opvoedkundig, vinden wij, van belang.

Aááááách Mááám, mag ik alsjeBLIEEEEFT een koNIJN!!!!!

Op deze pagina schetsen we misschien een ietwat negatiever beeld dan de gedreven en liefhebbende konijneneigenaren zouden willen zien. Iedereen vertelt je weer een andere ervaring. Toch zijn er enkele zaken die je af moet wegen voor je overgaat tot het nemen van een konijn (of liever: 2 of meer konijnen). Op onze site kan je surfen en alles tot je door laten dringen, en wellicht zegt u dan toch nog “nee, we doen het niet!” Niet dat we geen baasjes voor onze asieldieren willen, nee, maar we willen de gemotiveerde baasjes!

Konijnen zijn geen levende knuffeldieren. Het zijn prooidieren die niet graag opgepakt worden. Aaien met hun pootjes stevig op de grond of ergens op, dat is geen probleem, maar niet tegen de zin van het dier. Konijnen schrikken snel van bewegingen of harde geluiden. Maar bedenk bij alles dat het hier om een prooidier gaat, dat zijn dagen in de natuur doorbrengt met zorgen dat het niet opgegeten wordt. En onze handen zijn de klauwen van een roofdier. Die hoge hoogte waarop wij ze tillen, is ook erg eng. In de natuur wordt het slechts éénmaal opgetild: vlaak voor de dood. Als een konijn gromt of aanvalt, dan is dit ANGST en nooit agressie. Vaak zijn vrouwtjeskonijnen (voedsters), maar ook wel rammen, erg verdedigend op hun hok. Bedenk je dat het dier instincmatig weet dat het eens een nest jongen daar zal hebben, en dat dat territorium dus moet worden verdedigd. Goed, als je het zo bekijkt, niet?!

Zorg eerst voor de geschikte woonruimte (zie elders op de site: (zie huisvesting), daarna kan je gaan kijken naar de aan te schaffen dieren. Het lijkt vanzelfsprekend, maar we komen het geregeld andersom tegen. En van uitstel (een groter hok) komt afstel, zo gaan die dingen.

Dan de maat van de dieren. Mensen vragen vrijwel altijd om KLEINE konijnen. Waarom? Nou, weinig ruimte nodig (klopt niet) en handelbaar voor de kids (ook liever niet). Maar men vraagt niet: “zijn die kleine rassen lief van karakter?” Dan zou ik zeggen: “Grotere rassen zijn vaak veel rustiger”. Maar ja, de grootste rassen is niet aan te komen, althans, niet makkelijk, alleen via fokkers. En die groep steunen en stimuleren door dieren van ze af te nemen, daar zijn wij geen voorstanders van. Er is immers een ernstig konijnen-overschot? 90% van de konijnen zijn bastaards van rond de 2 kilo. In de winkels wel foutief aangeduid met “dwergkonijnen”. Maar echte dwergen zijn maximaal 1 kilo en hebben stompe koppies en heel kleine oortjes. Die hebben we ook zelden in de opvang. En de leefruimte voor een echte dwerg moet ook permanent wel 1,5 vierkante meter zijn. Voor de maat hoef je het dus niet te laten.

Orienteert u zich op onze site, eventueel eerst zelf en later met uw kind(eren), maar maak zelf de belangrijkste keuzes.